1872 yılında Abhazya'da doğdu. Ailesi 1877-78 Osmanlı Rus savaşı sırasında Anadolu'ya göçederek Düzce yöresine yerleşmişlerdi. Osmanlı jandarma örgütüne katılarak binbaşı rütbesine kadar yükseldi. Balkan Savaşlarına gönüllü olarak katıldı. Sencer Eşref Bey'in komutasında Edirne'yi Bulgarlardan kurtaran ve batı Trakya İslam Cumhuriyeti'ni kuranlar arasında yer aldı. Birinci Dünya Savaşı'na Teşkilat-ı Mahsusa'nın bir mensubu olarak katıldı. Irak cephesinde, genellikle Kafkas göçmenlerinden kurulu olan Osmancık Gönüllü Alayı'nın bir subayı olarak başarılar gösterdi ve sekiz yerinden yaralandı.
Silah bırakışmasından sonra Düzce'ye döndü. 1919 yılı sonrasında Kuvay-ı Millye'ye karşı olan Nigehban Cemiyeti yararına bazı girişimleriyle Heyet-i Temsiliye'nin dikkatini çekmişti. İstanbul hükümeti tarafından kışkırtılan karşı ihtilal hareketine de katıldı ve Düzce'de Berzeg Sefer Bey'in yönetiminde oluşturulan yerel yönetimde jandarma komutanlığı görevini üstlendi. Düzce'nin Pşevu Ethem Bey'in güçleri tarafından işgali üzerine kaçtı. Bir süre sonra çıkarılan affın kapsamı dışında bırakıldığından Temmuz 1920'de Düzce ve Hendek'de Abhazların oluşturduğu ikinci ayaklanmada da rol oynadı. Yunan işgal bölgesinde kurulan işbirlikçi (Şark-ı Karip Çerkesleri Temin-i Hukuk Cemiyeti ) kurucuları arasında Düzce delegesi olarak yer aldı(1921). Bu ülkeyi terketmek zorunda kaldı. Lozan Anlaşması'ndan sonra 150'lik listeye konanlar arasındaydı. Abhazca, Adigece ve Türkçe biliyordu. 1934 yılında ise Yunanistan'da Kareferye'de öldü.

* Bu yazı Sefer E. Berzeg'in Çerkes Göçmenleri II adlı kitabından derlenmiştir