Rahmi Babamızı yitirdik.

O yaşam sevinciyle dolu bir insan olduğu için ve
yaşarken hiç kimsenin üzülmesini istemediği için
yokluğunun içimizde bıraktığı boşluktan
bahsetmeyeceğim.

O Silivri'deki Adiğelerin hepsinin "Baba" dediği bir
insandı. Rastladığı vakit kollarını açıp sarılırdı
bize. "Bir sene oldu mu ya hu görüşmeyeli" derdi. İyi
bir Adiğe idi, iyi bir insandı, iyi bir inanandı.
Şikayet ederken duymadık onu, benliğini ileri
çıkarmazdı, saygılıydı, herkesi sığdırabildiği kocaman
bir yüreği vardı onun.

Rahmi babamızı yitirdik.

Onu tanımayanlar çok şanslı, çünkü onunla
karşılaşmadıkları için, ona sarılmadıkları için,
onunla bağıra bağıra Çerkes şarkıları söylemedikleri
için ne kadar çok şey kaçırdıklarını asla
anlayamayacaklar.

Silivri'ye ilk karın düştüğü gün, bir sabah namazı
sonrası Neskafesini içerken yanına gelen ölüm meleğine
gülümseyerek "Hadi gidelim madem!" dedi. Ruhu bir
beyaz güvercin gibi uçuverdi pencereden, kar sonrası
pırıldayan gökyüzüne yükseldi. Parkenin üzerinde
uzanmış gülümserken bulduk onu. Bir kere görüştüğü
herkesi usul usul ağlatarak uğurladık Piri Paşa
Camiinden.

Rahmi Babamızı yitirdik.

Günden güne sönen ateşimizin en parlak koru söndü.
Biz onun anısına sigaraya vitamin diyeceğiz bundan
sonra. Rastladığımız herkese sarılıp, " Bir sene oldu
mu ya hu diyeceğiz. Tleperuj yapacağız en çok, en çok
şarkı söyleyeceğiz, ezan okunur okunmaz ellerimizi
ovuşturarak namaza duracağız. Çocuklar için bile ayağa
kalkacağız. Hiç kimsenin arkasından kötü
konuşmayacağız, sabahları bir fincan neskafe içeceğiz.
Herkese, ama herkese onun gibi bütün yüzümüzle
gülümseyeceğiz.

Rahmi Babamızı kaybettik.

O yaşasaydı bebekleri "Tam tama Kıtehas, badıse
Kıtehas" diyerek severdi.
Sevgili Allah'ım!
Onu aldığın yere al bizi de. Hoş gör ukalalığımızı,
kendini bilmezliğimizi, hiçbir şeyi beğenmez
tavrımızı.
Sevgili Allah'ım!
Onun bizi kucakladığı gibi içten kucakla Rahmi
Babamızı. Onun tanıdıklarını, onu sevenleri, onun
sevdiklerini de kucakla.
Yokluğunun bizi yalnızlığa düşürmesine izin verme.
Sevgili Allah'ım!
Bizim yokluğumuz da yaşamı Rahmi Babanın yokluğu gibi
yavanlaştırsın. Biz de onun kadar sevilelim
yaşadığımız sürece. Biz de onun gibi "Can" olalım.
Sevgili Allah'ım!
O bizleri incitmedi, sen hiç kimseyi incitmeyeni
incitme. Şimdi o her neredeyse burada olduğundan daha
rahat kıl onu.
Sevgili Allah'ım!
Selamı iletmek borçtur. Bu da senin borcun olsun.
Selam söyle Rahmi babamıza. "Kablağ!" de. "Fesapş!"
de. Sen Adiğece de bilirsin.
Amin.

HULUSİ ÜSTÜN